Laatste restje Nonnenbos binnenkort misschien ‘Jacobusbos’

Share on facebook
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on pinterest
Share on email
Share on linkedin

MIDDEN in het centrum van Kemzeke ligt een klein bosje, beter bekend als het Nonnenbos, met jonge en oude bomen en een gevarieerde biotoop waar zeldzame paddenstoelen, kevers, vleermuizen een huis en voedsel vinden. Vorig jaar is een laatste hap genomen uit het bos, het laatste restant werd gered van verkaveling door een aankoop door de kerkfabriek Sint-Jacobus Kemzeke. Net naast het bosje komt er een verbinding tussen de Nationalestraat en de gewestweg St-Niklaas/Hulst, de Kerkfabriek stelt aan de gemeente voor om dit het ‘Jacobuspad’ te noemen en het bosje ‘Jacobusbos’.

“Het Nonnenbos is veel te klein voor een echt bos maar het heeft in miniformaat wel veel van de typische kenmerken ervan. Iedereen die ooit op de lagere school zat in Kemzeke bezocht het bosje wel eens, om te spelen of als een educatieve schoolreis. Ooit aangeplant als meditatie- en rustplek, horend bij het klooster, was het ook deels boomgaard en houtvoorraad,” vertelt Nico Dhamers van PAN Boombeheer, een bedrijf uit Sinaai dat een beheerplan ontwikkelde en uitwerkte.

Bomen van wel 200 jaar oud

“Het meest bijzonder zijn de meerstammige tamme kastanjes. Deze bomen zijn ondergronds veel ouder dan bovengronds omdat ze vroeger op regelmatige tijdstippen werden afgezet. De wortelstronk van sommige van deze bomen is mogelijk wel 200 jaar oud. De eigenschappen van deze echt oude bomen, en de vele levensvormen die hier strikt afhankelijk van zijn, maken dit heel waardevol.”

Bescherming tegen stormschade

“Om het bos vandaag een opknapbeurt te geven en het te beschermen tegen stormschade was het nodig om bij een aantal bomen ingrijpende snoei uit te voeren. Zo zijn de grote populieren langs de westzijde gereduceerd, en enkele zelfs bijna weggehaald. Enkele stammen blijven staan als zogenaamde ecologische velling.”

Langs de rand van de 7-sprong zal een wandelpad aangelegd worden en aangepakt als een bosrand. “Te ver uitschietende bomen worden weggehaald of gesnoeid. Met het takhout van de gesnoeide bomen is deels een takkenwal aangelegd, een deel is versnipperd om als pad te gebruiken, van enkele dikkere stukken zijn bakjes gezaagd. Hopelijk kan iedereen zo lang genieten van al het moois dat het Jacobusbos te bieden heeft.”